Al op jonge leeftijd vond ik fotografie leuk. Vele rolletjes heb ik volgeschoten, eerst met een compactcameraatje, later een spiegelreflex. In 2010 ging ik digitaal, maar pas 5 jaar later ging het écht borrelen.

Portretten maken heb ik pas in 2018 ontdekt, maar dit is in een korte tijd uitgegroeid tot mijn passie. Een foto is een herinnering voor later en wordt steeds waardevoller naarmate de tijd verstrijkt. Ieder mens en moment is uniek.

Gefotografeerd worden moet een beleving zijn en geen gevoel van ‘moeten’ opleveren. Onder het genot van een bakkie leren we elkaar eerst een beetje kennen om het ijs te breken. Zo kunnen wij beiden onszelf zijn en komen we tot een puur, sereen en ontspannen portret waarbij jouw eigenheid centraal staat.